Geen vakantie

Helaas, de geplande vakantiedag in Albanië is er bij ingeschoten. Ik vond het al het spannendste deel van de reis. Dat werd het ook, maar om andere redenen dan gedacht.
Om en nabij 200 km gereden. Om 9:00 vertrokken. Twee keer een grens over (van Kroatië (eerste grenspost) naar Montenegro (tweede grenspost) en toen van Montenegro naar Albanië (gek genoeg maar één grenspost, de derde). Behalve dat het tijd kost ging het verder voorspoedig.
Regelmatig werk aan de weg. Dan rij je dus om en nabij stapvoets over steenslag. Zo doe je over die 200 km zo’n 8 uur. En haal je bij lange na niet de geplande zuidkust van het meer van Ohrid, maar kom je maar tot Shënkoll, in het noorden van Albanië.
De pont over de baai van Kotor ging vlot.

Maar verder ging het in slakkentempo. In Shënkoll terecht gekomen op Agri Camping Eucalyptus. Ik heb het niet vaak over geld, maar nu moet het even: Döner voor de avondmaaltijd (bezorgd aan de camping, door de campingbaas persoonlijk aan de camper gebracht). Brood voor het ontbijt (croissant (gevuld met chocoladesaus, op z’n Italiaans. Beetje jammer) en een broodje (dacht ik, bleek een heel wit brood te zijn), ook aan de camper bezorgd). Een pak melk. 4 Cappuccino’s (3 om mee te nemen, één ter plekke gedronken) en de overnachting: €27,-. Ik was bijna gebleven 😎
oh ja, ook nog een fantastisch uitzicht: 

Maar nee, vandaag verder gereden. Op het ergste voorbereid. Maar het viel mee. Het ging niet snel. En opnieuw werd er aan de weg gewerkt, maar hoewel het over een behoorlijk stuk was, ging het bijna helemaal over asfalt. Dat wil zeggen: daar, maar ook als er niet aan de weg wordt gewerkt moet je superscherp opletten. Het barst van de kuilen. En een verkeersdrempel is hier een bijna niet zichtbare zeer gemene smalle richel. En daar zijn er veel van.
Verder is Albanië een belevenis. Veel moskeeën gezien onderweg. Dwars door zeer levendige dorpjes en stadjes gereden, waar dubbel parkeren, of gewoon even stilstaan de gewoonste zaak van de wereld zijn. Het had wel wat weg van wat we in Marokko hebben gezien. Of Turkije. Hoewel het in en rond die stadjes druk en chaotisch is, had ik er wel wat uitgebreider rond willen kijken.
Het landschap is wisselend bergachtig en vlak, soms kaal, soms bebost.

En dus vandaag Griekenland gehaald. Net over de grens, dat wel. Op een soort van camping. Jong stel dat van een lapje grond bij hun huis een groentetuin met kippenweide heeft gemaakt. En ook een plek voor een paar campers. Uitgebreid ontvangen met lekkere Griekse thee. En een half uurtje met de man des huizes zitten kletsen (we spraken allebei een beetje Engels. Zijn Nederlands en mijn Grieks waren volkomen ontoereikend). De vrouw des huizes was aan het werk (niet zo leuk (auto’s van binnen schoonmaken) maar er moest ook nog wat geld verdiend worden, zoals ze zei).

Er zijn hier beren. En wolven. Waar ze trouwens een stuk luchtiger over doen dan bij ons. Ik houd de camper maar dicht vannacht. En nu stop ik. Ik kom een uur tekort vandaag (het is in Griekenland een uur later dan bij jullie).