De oversteek

En toen werd het zaterdag 18 mei. De dag van de oversteek van Italië naar Frankrijk. In alle vroegte liep de weker af. De laatste dingen ingepakt en de motor gestart voor de paar laatste km naar de haven. We waren de eersten, dus alle tijd voor een laatste echt Italiaanse cappuccino met een Italiaans broodje. Zo lekker als de koffie is, zo teleurstellend zijn de broodjes. Croissantjes bijna altijd gevuld met een crème, chocoladebroodjes idem. En zelfs iets wat met appel gevuld zou zijn bleek gevuld met appelcrème. Nou ja, we hebben de wachttijd (en onszelf) gevuld.
Ook deze keer mochten we achteruit de boot op. Ging weer helemaal goed.

Sardinië langzaam uit beeld.

Corsica komt in beeld.

En Sardinië verdwijnt steeds verder.

Terwijl Corsica steeds meer vorm krijgt.

Aangekomen in Bonifacio direct naar de supermarkt gereden. Gelezen dat op beide pinksterdagen de winkels in Frankrijk gesloten zouden zijn. Dus er moest flink worden gehamsterd. Vandaag ontdekt dat dat van de sluiting wel meeviel.

Omdat we al om 10 uur aankwamen op Corsica waren we, ondanks het boodschappen doen, best vroeg op de camping. Dus gelijk maar de fietsen gepakt om Bonifacio te gaan verkennen. Dat is een ontzettend leuk stadje. Wel een hele klim -lopend- om er te komen maar het was het meer dan waard!

Een aantal mensen weet dat ik nummer 15 fotografeer. We wonen op nr. 15 en ik vind het leuk om overal waar ik kom nr. 15 te fotograferen. Daar zit geen systeem in. Het is ook geen obsessie. Soms denk ik er aan, soms loop ik vele nrs. 15 straal voorbij. En soms denk ik er aan, maar is de nr. 15 totaal oninteressant. Een garagedeur bijvoorbeeld. Maar in Bonifacio was een zeer fotogenieke nr. 15.

Bij ons thuis ziet het er wel anders uit dan op deze nr. 15.

Er waren meerdere kerken en kapellen in Bonifacio. Deze stond er in elk geval in 1697 al.

Om de terugkeer naar Frankrijk te vieren maar wat gegeten in Bonifacio. Tegenover de kerk.

Vandaag opnieuw naar Bonifacio gegaan. Lopend dit keer. Mooie wandeling.

Deze keer waren wij sneller (kon ook, er stonden geen bordjes). 
 

De stad wel gezien. Maar geen zin meer om nog een keer naar de stad te klimmen. We hebben het gehouden bij een afdaling naar de haven. We moesten ook nog teruglopen. Alles bij elkaar niet echt veel, een kilometer of tien. Maar wel klimmen en dalen over paden met soms veel losse stenen.

Morgen weer een stukje verderop een camping zoeken