Nazomer 2025, weer up, weer down

Alweer bijna drie weken onderweg en nu pas een eerste verhaal. Tja, zo gaat dat (soms). Omdat we begonnen in bekende streken was er niet zoveel te melden. Ook in de voorzomer merkte ik het al: als je op bekend terrein blijft valt er niet zo veel op en maak je nauwelijks foto’s. En dus heb je ook weinig te vertellen. Dat staat in geen enkele relatie tot het plezier dat we hebben, want dat hebben we veel.
We begonnen deze reis op camping Sonnenberg in Müden(Örtze). Dat laatste, een riviertje, is belangrijk, anders kom je zomaar heel ergens anders in Duitsland uit. Hier kwamen we al toen we nog een vouwwagen hadden, dus al best weer wat jaartjes geleden.

Mooi rustig plekje, op een berg (nou ja, heuvel(tje), vlak bij het dorp. Veel fietsmogelijkheden in de omgeving, dus helemaal ons ding. Andere reden om hier heen te rijden was dat we nog niet goed wisten hoe we verder zouden gaan. We hadden het idee om de warmte te ontvluchten en via Rugen naar Zweden en/of Denemarken te gaan. Maar die kanten op was het nog geen 20 graden. En dat was wel weer het andere uiterste.
We stelden een definitieve keuze nog even uit en koersten naar Zwenzow, in het natuurpark Muritz. Waren we ook al eerder geweest, zij het net niet meer met de vouwwagen. Opnieuw veel fietsmogelijkheden. En nog net zo mooi als de vorige keren.
Een gebied met kraanvogels. 

Die natuurlijk wegvliegen als je probeert ze van wat dichterbij op de foto te krijgen.

Maar ook een leuk kerkje

en een boomstronk met paddestoelen.

Tegen het einde van de periode hier was het inmiddels ook nauwelijks meer dan dan 20 graden. We besloten definitief niet verder naar het Noorden te gaan. Maar wat meer het zuiden op te zoeken. Steeds niet verder dan nodig.

Dus kwamen we uit op camping Am See in Wusterwitz. Dat was wel nieuw. Dachten we. Want op de fiets naar Brandenburg (am Havel) kwamen we tot de ontdekking dat we daar al eerder waren geweest. Wel een beetje een schokkende ervaring. Dat je naar een stadje fietst en daar aangekomen denkt, huh, dit heb ik eerder gezien. Maar goed, dat was in de tijd dat ik nog niet opschreef hoe de reis ging. Toch wel belangrijk dus, en een goede reden om dit blog te blijven schrijven.
Tot op de dag van vandaag hebben we trouwens niet kunnen bedenken wanneer we dan eerder i. Die omgeving waren. En waar en hoe we toen hebben gekampeerd.
Maakt niet uit. Ook hier konden we prima fietsen en hebben we wel weer nieuwe dingen gezien.

Binnenkort meer over het vervolg in Plöitzin.