Rügen

Het bevalt inderdaad prima, hier op Rügen. De camping is top, de plek tiptop. Helemaal aan de rand met uitzicht op een paard.

De eerste dagen vooral geluierd. Naar het strand gefietst, wat liggen bakken en weer terug gefietst. Dinsdag was een regendag, pas vanaf een uur of vijf werd het droog. Op tijd eten en nog een rondje gefietst over de landtong waarop, aan het begin, de camping ligt. Een steile kust

en een rustige binnenzee 

De hele Oostzee is brak water, heb ik inmiddels geleerd, waar zowel zoet- als zoutwaterdieren leven. Vandaar dus die zwanen. En ook de vele aalscholvers die je hier ziet. 

Woensdag werd het tijd om wat “cultuur” te snuiven. Op de fiets naar Prora, het indrukwekkende nationaal socialistische bouwwerk en beoogd, maar nooit gerealiseerd, vakantieparadijs voor de gewone man. Waar wellicht Trump zijn ideeën voor Gaza aan ontleende.
Hoewel, nooit gerealiseerd? Zowat de hele lange rij gebouwen is gerenoveerd en doet nu grotendeels dienst als appartement. Ook voor vakantiegangers.
Toen 

en nu 

.

Nog wat meer toen en nu:

Gerestaureerd en klaar, gerestaureerd maar nog niet wit en in de steigers in één foto.

Restant van de achterkant van een discotheek (oorspronkelijk bedoeld als feestzaal) met een Trabant die er nog net wat slechter aan toe is dan het gebouw.

Grappig: ik kwam ergens het nummer 409 tegen op één van de gebouwen van Prora 
Vroegâh woonde ik ik op nummer 409 in dit gebouw 

 Je zou haast denken dat de architect van dit gebouw Prora ook kende. (Voor de preciezen onder de lezers: nummer 409 staat er zo te zien (net) niet op. En als het net wel is dan is het het meest linker deel op de foto). (Voor de preciezen onder de lezers 2: In een iets andere stijl ging de lange rij flats nog een tijdje verder. Maar de 3 km van Prora worden niet volgemaakt).

Hierna nog even in Binz geweest, waar ik het niet kon laten een foto van de hier alomtegenwoordige strandkorf te maken 

Donderdag een beetje kalm aan gedaan en naar Sellin gefietst. Met weer een strandbezoek. Als Hagenees heb je natuurlijk iets met de pier van Scheveningen. In Nederland een redelijk uniek ding. Hier op Rügen hebben ze wat met Seebrücken. Ieder zichzelf respecterend stadje (of dorp) heeft er één. Maar die van Sellin  is er één van de buitencategorie 

Vrijdag, een beetje een regendag, zijn we naar de plaatselijke krijtrotsen geweest met het bijbehorende bezoekerscentrum. Lang verhaal kort: Møn is mooier.
Ze hebben een hangend platform gebouwd, zodat je de krijtrots van de zeekant kan zien. Mwah. Met superlatieven als Skywalk en als een vogel boven het krijt aangekondigd. Dit is het (foto eerlijk ge-eh-leend)

 Het zweeft boven een uitstekend deel van de kust. Zo lijkt het meer een boomkroonpad.

Het bezoekerscentrum is wel heel mooi. Met een audiotour de ontstaansgeschiedenis van de krijtrotsen, de natuur in het bijbehorende nationaal park. En uiteraard aan het einde de noodkreet dat dit alles hard aan het verdwijnen is. Om je vervolgens, bij het verlaten van het museumgebouw, langs de shop te leiden met allerlei plasticzooi. Wie het begrijpt mag het zeggen.

Op de terugweg nog even in Sassnitz langs gegaan. Een Oostzeestadje met ook hier de bekende Oostzee-vakantievilla’s. Deze was wel leuk in de bloemetjes gezet 

Het uitstapje afgesloten met een bezoekje aan de Sassnitz-variant van Simonis op Scheveningen. Lekkere vissoep gegeten en iets lekkerbek-achtigs. Gevangen met iets als dit Een goed vullende maaltijd, gegeten in een variant op de strandkorf

 

Net als bij Simonis hebben ze ook hier mee-eters.

Leek het. Maar het bleef gelukkig bij kijken. Kennelijk is het de Duitsers wel gelukt de beesten op te voeden. Hoewel, uitkijken bij oversteken lukt kennelijk nog niet helemaal 

En ook de muggen gedragen zich beestachtig. Sinds de regen van dinsdag worden we vanaf het begin van de avond aangevallen door hele zwermen tegelijk.
Het is mooi geweest op Rügen. We gaan naar huis. Dit verhaal gepost vanaf een onderwegcamping, zondag slapen we, als alles goed gaat, weer in Wapserveen.