Thuis

En toen waren we ineens thuis. Marianne voelde zich maandag niet helemaal fit. En dinsdag en woensdag werd het nog minder. Stevige verkoudheid, leek het. Of iets grieperigs. Ik voelde me nog prima dus ben op de fiets boodschappen gaan doen. Maar omdat het niet echt beter ging met Marianne hebben we besloten donderdag richting Nederland te rijden. De nacht brachten we door op de Huttopia camping in Rambouillet. Vrijdag doorgereden. Ik voelde ook al wel wat opkomen, Marianne voelde zich alweer wat beter zodat we nog wel even hebben kunnen shoppen bij de op één na grootste super van Frankrijk, de Auchan in Noyelles-Godault. Uiteindelijk waren we om half tien ‘s-avonds thuis.

Dat was maar goed ook, vandaag voel ik me serieus grieperig.

Echte onvervalste Franse Corona. Je neemt liever andere souveniertjes mee naar huis.

Dinsdagavond heb ik Marianne nog mee naar het strand gesleept (2 minuten lopen) om de zonsondergang te zien. Dat is gelukt.

 De zonsondergang ook.

De vuurtoren doet het ook nog steeds

En de maan was vol die avond 

Op woensdag de boodschappen in Saint -Martin-de-Re gehaald. Na dat stukje fietsen vond ik wel dat ik een kop koffie verdiend had, dus bestelde ik op een terras een Grand Crème. Dat kwam niet helemaal goed door. 

Het werd een Grand Grim. Ook lekker.

Op m’n gemak kunnen genieten van het uitzicht 

Onderweg nog wat vernieuwing in de watersport ontdekt. Een soort kruising tussen windsurfen en kitesurfen: wingfoilen. Ze verzinnen wat tegenwoordig.

Tot zover. Het zit er weer op. Zo het nu lijkt krijgt de camper zo’n 7 maanden rust. Behoudens een weekendje of zo.