Alweer vakantie

Vandaag alweer een vakantiedag. Maar gisteren heb ik nog gereden. Van Trogir (houdt het daar maar op) naar Mlini dus. Een relatief klein stukje in vier uurtjes. Ik was dan ook al vroeg op de plaats van bestemming. En hoewel de receptie gesloten was kon ik de camper gewoon op een vrije plaats zetten en later gaan inschrijven. Waar ‘t ‘m nou precies in zit weet ik niet, maar deze camping is gelijk OK. Raar, want eigenlijk staat het best redelijk vol. Al heb ik het geluk dat ik aan een straatje sta met niks tegenover me. Wel links en rechts ernaast een camper, en nog redelijk dichtbij ook. Maar die zie je niet als je recht voor je uit kijkt. De sfeer is hier gewoon goed.
Affijn, omdat ik vroeg was dacht ik nog wel even naar Cavtat op en neer te kunnen. Zijn we vroeger (ja zo oud zijn we al), zo’n 45 jaar geleden, ook al eens geweest. Was mijn allereerste (!) keer dat ik in het buitenland was (als je die keer dat we met school naar Luik gingen niet meerekent). Goed, Cavtat dus. Dat feestje ging echter niet door. Ik wilde met de bus. Fietsen is vrij ongezond langs de min of meer snelweg (een N-weg zeg maar) en dat was echt de enige optie. Maar de bus kwam niet. Ik ben maar terug gegaan. Heb me ingeschreven en ben lopend naar de supermarkt gegaan. Leuke route, trap af (ergens tussen de 80 en 100 treden, volgens de revieuws op NKC-Campercontact. En ook nog een stukje helling zonder treden). Maar dan sta je ook aan zee. Waar een mooi voetpad langs ligt. Dat je dan weer na een km of 2,5 bij de supermarkt brengt.

Cavtat niet bereikt gaf wel een dilemma. Ga ik dan vandaag naar Cavtat? Of naar Dubrovnik. Weet je wat, ik doe allebei. Met de boot, wordt ik weer eens gevaren in plaats van het zelf te moeten doen. Moest ik wel vroeg op. En jullie kennen me. Vroeg op? Op zondag?? Ja dus, half acht (ja, voor mij is dat vroeg. Op zondag. Extreem vroeg).
De koffie heb ik bij de camper overgeslagen en lekker aan de haven gedronken. Om 10 uur de boot op, om 10:30 uur in Cavtat. In mijn geheugen was dat een heel rustig (stil) idyllisch plaatsje. Nu niet meer. Druk, met veel toeristen. Ik had geen enkel moment dat ik dacht, oh ja, zo was het. Eerder het idee van huh, ben ik hier eerder geweest? Tja, 45 jaar is een lange tijd. Zowel voor het geheugen als de (ver)bouwnijverheid. In elk geval ga je wel heel veel beter begrijpen wat toerisme met een plek kan doen.

Met de juiste kijkhoek ziet het er nog steeds wel idyllisch uit.

De boot naar Dubrovnik vertrok een uurtje later dan ik had gedacht, dus de lunch maar verplaatst van Dubrovnik naar Cavtat. En natuurlijk ook een tweede kop koffie.

In Dubrovnik had ik een missie. We hebben thuis dit schilderij. 

Een familiestuk van de vorige generatie. Gemaakt door een vriend van de familie. Wie goed kijkt, jullie allemaal natuurlijk, ziet dat het Dubrovnik voorstelt (linksonder) en (rechtsonder) gemaakt is op 20 augustus 1954 (door T(oon) Wegner). De missie was om de plek te vinden die op het schilderij te zien is. Kort en goed: Missie mislukt. Ik zal niet zeggen dat ik alle trappen in de oude stad van Dubrovnik heb gezien, maar veel kan het niet gescheeld hebben (volgens m’n telefoon heb ik 65 verdiepingen trap gelopen vandaag). Maar deze trap heb ik niet gezien. Wel een aantal (goede) kanshebbers: 

 Of ik heb niet goed genoeg gezocht. Of deze trap is er niet meer (of verborgen achter een deur, kwam ik ook een paar keer tegen, dat er halverwege de trap een houten deur was gemaakt. Want Cavtat is toeristisch, maar Dubrovnik is mega-toeristisch. En als je daar woont hoef je die toeristen niet bij je naar binnen glurend op de trap te hebben staan). En optie drie: De schilder heeft zich laten inspireren door de stad en heeft een eigen versie gemaakt.

Nou ja, ik ben in elk geval een middagje leuk bezig geweest!
Morgen het voor mij spannendste deel van de reis. Planning is Montenegro door naar Albanië. Nog geen 400km, maar volgens de routeplanner en Google doe je daar bijna acht uur over. Bergwegen, twee grenzen, een veerboot. Als ik de bestemming niet haal moet ik dinsdag ook weer rijden want ik wil woensdag in Thessaloniki aankomen (camping al gereserveerd). Ben benieuwd. En in Montenegro en Albanië geen roam like at home, dus als de WiFi van de camping niet werkt meld ik me pas weer vanuit Griekenland.