Het schiereiland Sithonia

Maandag aangekomen op Sithonia, het middelste van de drie vingervormige schiereilanden van Chalkidiki. Om heel precies te zijn staan we op camping Stavros in Agia Kiriaki. Het uitzicht vanuit de camper is zo weggeplukt uit de marketingcampagne: 

Al werd dat vandaag wat minder, omdat wat hier nog op afstand is,

uiteindelijk ook op de camping aankwam.
Maar goed, voor het zo ver was hebben we twee dagen genoten van heerlijk weer en een dagje gefietst en een dagje met de camper op pad geweest.

Eerst het fietsen. Dat ging redelijk. Het is behoorlijk heuvelachtig. En de asfaltweg hield al vrij snel op. Het is wel mooi. Veel dennen en regelmatig mooie uitzichten over zee.

Met de camper zijn we wat verder naar het zuiden gereden, naar een grote baai met haven, Koufo/Koufos. De omzetting van de Griekse letters naar het Latijnse alfabet is niet altijd eenduidig. Daar hebben we wat rondgelopen. We kwamen deze vlinder tegen 

let vooral op de schitterende camouflage-tekening op de buitenkant van de vleugels.
Bootjes hadden ze hier ook 

(deze foto is het bewijs dat Marianne ook mee is, maar je moet wel goed zoeken).
En natuurlijk ook een kapelletje,

die staan zeer regelmatig langs de weg, ze dienen als plek voor gebed, dankbaarheid of herdenking (die laatste wijsheid komt van AI).

Daarna zijn we terug Noordwaarts gereden en het zeer toeristische Neo Marmaras bezocht. Daar stond een groter kapelletje, naast de kerk: 

Ook de campinggasfles omgeruild. Nou ja, dat doen ze hier dus niet. Maar ze wilden ‘m wel vullen. Ook goed, wat ons betreft, maar mevrouw of meneer campinggas is er vast niet blij mee.
Tot besluit nog wat bloemen, voor de gezelligheid.